no comments

TUJUAN MENGGUNAKAN PLS-SEM

Tujuan menggunakan PLS SEM

SEM dengan PLS digunakan apabila objektif kajian adalah untuk meramalkan dan mengembangkan teori. Ini berbeza dengan SEM berdasarkan Covarian yang bertujuan menguji teori dan pengesahan yang ada. Di samping itu, PLS SEM juga digunakan untuk meramalkan pemboleh ubah laten endogen atau mengenal pasti pemboleh ubah utama jika penyelidikan adalah penerokaan atau pelanjutan teori struktur yang sedia ada.

Persyaratan jumlah data

Sekiranya SEM berasaskan Covarian memerlukan saiz sampel yang besar yang boleh termasuk ratusan atau bahkan beribu-ribu pemerhatian; maka PLS SEM cukup dengan menggunakan saiz sampel yang kecil. Saiz sampel kecil dengan keperluan minimum ialah: 10 kali ukuran penunjuk yang paling formatif yang digunakan untuk mengukur 1 pemboleh ubah laten atau atau 10 kali dari bilangan jalur struktur terbesar yang ditujukan kepada pemboleh ubah terpendam dalam model struktur. Penyelidikan yang dijalankan oleh Chin dan Newsted (1999) membuktikan hanya dengan menggunakan 20 data mereka boleh menggunakan PLS SEM dengan betul.

Andaian

Beberapa andaian dalam PLS SEM adalah:

-Andaian utama dalam penggunaan PLS SEM adalah bahawa ia tidak semestinya mengikut andaian normal kerana PLS SEM tidak menggunakan data seperti dalam SEM berasaskan Covarian di mana SEM data diperlukan untuk diedarkan secara normal. Ini membolehkan Kita menggunakan data yang tidak diedarkan secara normal.

-Anggapan berikutnya ialah PLS SEM boleh menggunakan saiz sampel kecil tidak seperti SEM berasaskan Covarian yang memerlukan penyelidik menggunakan saiz sampel yang besar kerana SEM adalah prosedur yang dikategorikan ke dalam prosedur multivariate di mana hampir semua prosedur multivariat memerlukan sejumlah besar data, sekurang-kurangnya 400. Sebaliknya PLS SEM tidak memerlukan penyelidik untuk menggunakan sejumlah besar data. Oleh itu, prosedur ini memberi manfaat kepada pengguna apabila kesukaran mencari data yang banyak.

-Ia tidak memerlukan pengiraan sampel supaya memilih sampel dengan pendekatan non-probability,  seperti ‘accidental sampling’, ‘purposive sampling’ dan sejenisnya boleh digunakan dalam PLS SEM.

-Membolehkan penunjuk formatif untuk mengukur pembolehubah laten selain penunjuk reflektif. Ini tidak dibenarkan dalam SEM berasaskan Covarian yang menggunakan petunjuk reflektif sahaja.

-PLS SEM memberikan kelonggaran kepada keperluan pengukuran skala interval. Oleh itu, penyelidik boleh menggunakan skala pengukuran selain daripada interval.

-Distribusi residual dalam PLS SEM tidak diperlukan seperti dalam SEM yang berasaskan Covarian dimana dalam SEM, Distribusi residual haruslah sekecil mungkin dalam regresi linier.

-PLS SEM sesuai sebagai prosedur yang digunakan untuk membangunkan teori pada peringkat awal. Ini adalah berbeza dengan SEM berasaskan Covarian yang menggunakan teori untuk disahkan menggunakan data sampel.

-Pendekatan regresi dalam PLS SEM lebih sesuai daripada SEM berasaskan Covarian.

-Di PLS SEM hanya dibenarkan model rekursif sahaja dan tidak membenarkan model tidak recurisve (timbal balik) seperti dalam SEM berasaskan Covarian. PLS SEM membenarkan model yang sangat kompleks dengan banyak pembolehubah laten dan penunjuk.

 

SUMBER : Jonathan Sarwono

KOMEN ANDA

Komen

TENTANG KAMI | PENAFIAN | HUBUNGI | HANTAR ARTIKEL